На тэму крытык

У век наш крытыкi сур'ёзнай
самакрытык агнявых
Мы падыходзiм вельмi грозна
Не да сябе, а да другiх.

Пылiнку бачым у суседа,
Ды што? - ўяго х не адна!
А ў сваiм воку, да нiм сьледам,
Не заўважаем i бервяна.

А крытык?.. Майстры з разборам,
- Не знiмуць воч вышэй халяў;
З гразёй зьмяшае, што йшчэ ўчора
Так падхалiмна выхваляў.
А крытык?.. Майстры з разборам,
- Не знiмуць воч вышэй халяў;
З гразёй зьмяшае, што йшчэ ўчора
Так падхалiмна выхваляў.

Безь лiшнiх захадаў, ухмылак
У канкурэнта на вынос
Мы столькi вылiчым памылак, -
хоць Таму рэжся, як з пагроз.

Самабiчуемся ж часамi,
Але зьлягка - гады ўрады,
Ды ўсё больш хвалiм сябе самi,
Другiх бiчуем за ўсяды.

А крытык?.. Майстры з разборам, -
Не знiмуць воч вышэй халяў;
З гразёй зьмяшае, што йшчэ ўчора
Так падхалiмна выхваляў.
А крытык ?.. Майстры з разборам, -
Не знiмуць воч вышэй халяў;
З гразёй зьмяшае, што йшчэ ўчора
Так падхал мна выхваляў.
Вось я - пясьняр, я - лiтаратар.
Я толькi песьняй твару цуд,
А ён... агiткi агiтатар,
Насьценгазетчык, i ўсё тут...

Пазбыцца рапаўскiх заскокаў
Мы не наўчылiся як сьлед
I часта судзiм аднабока
Другiх, самiх, падзе, сьвет.

А крытык ?.. Майстры з разборам, -
Не знiмуць воч вышэй халяў;
З гразёй зьмяшае, што йшчэ ўчора
Так падхалiмна выхваляў.